Je bent hier
Home > Mommy & Parenting > Mommy-Tale > Mijn Sterretje Dominique

Mijn Sterretje Dominique

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Pin It Share 0 0 Flares ×

Ik ben Daisy, 21 jaar en moeder van een dochter die nu een sterretje aan de hemel is.
Met een zwangerschap van 15 weken kwamen wij er achter dat wij een mooie dochter kregen, maar we kwamen er ook achter dat onze dochter een omphalocele zou hebben zonder vliesje. Dit is een open buikje. Wij hadden de keuze gekregen om haar weg te laten halen of haar een kans te geven. Op het moment dat die vrouw dat vroeg, kreeg ik zo’n vreselijke harde trap van de baby, dat ook goed te zien was via het echo-apparaat. Toen hebben wij gezegd dat wij onze dochter een kans wilden geven.

Met een zwangerschap van 36 weken en 6 dagen kwamen spontaan mijn weeën. Het was tweede kerstdag en ik moest naar het ziekenhuis. Er stond een heel team klaar voor mijn dochter zodra zij geboren zou worden. Minuten en uren gingen voorbij en eindelijk was het zover, ik mocht persen. Om 02:26 uur werd mijn dochtertje Dominique geboren op 27 december 2009. Ze werd direct bij me weggehaald en het team behandelde haar. Toen kwamen ze terug met mijn mooie dochter in de conveuse, en zag ik haar voor het eerst. Ik mocht haar eindelijk voor het eerst aanraken, haar voetjes. Ze keek me met grote ogen aan, dit is echt iets wat ik nooit zal vergeten. Ze keek me voor het eerst aan; mijn kleine meid, net nog geen half uur oud. Onze dochter werd direct geopereerd zodat zij een zak om haar ingewanden had, deze lagen buiten haar buikje.
Alles was goed gegaan! De doktoren kwamen ‘s nachts naar me toe, rond een uur of 6. ‘Je dochter heeft de operatie goed doorstaan’ werd mij verteld.

De dagen gingen voorbij en het ging goed met Dominique. Ze deed zo haar best en ze was stabiel.
Wij dachten dat alles goed zou komen want onze meid deed het zo goed.
Totdat de kinderarts en de verpleging naar ons toe kwamen. Er werd ons verteld dat zij ons dochtertje niet meer konden helpen. Het vliesje dat om de ingewanden zat, was gebroken.
Mijn wereld stortte in elkaar. Ik snapte het niet, want Dominique deed het zo goed. Ze was en bleef stabiel.
We belden mijn vader om te zeggen dat hij direct naar het ziekenhuis moest komen. Dat ik zijn hulp echt nodig had. Mijn vader vroeg wat er aan de hand was en ik vertelde hem huilend: “Ze gaan de behandeling van Dominique stop zetten.”
Mijn vader is direct naar ons toe gekomen en is direct in gesprek met de kinderarts gegaan.
De kinderarts bleef bij z’n standpunt. “Wij kunnen haar niet meer helpen”, vertelde hij ook aan mijn vader.

Wij hebben vervolgens meerdere ziekenhuizen om hulp gevraagd. Zelfs een kinderziekenhuis in Californië hebben wij benaderd.
De dagen gingen voorbij en we waren aan het wachten op de dokters, maar we hoorden maar niets.
Wij hebben de dominee gevraagd of hij onze dochter zou kunnen dopen,
en dit kon. Ons dochtertje is in het ziekenhuis gedoopt, op oudejaarsdag, 31 december 2009. We kregen na de doping te horen dat zelfs het kinderziekenhuis in Californië ons niet kon helpen. Mijn dag was totaal verpest, het was geen mooi doopfeest meer, maar een ware hel geworden.

We moesten afscheid van onze dochter nemen. We hebben hier twee dagen de tijd voor gehad. We hebben met oud en nieuw bij onze dochter gezeten. Ik was zo gebroken en kapot dat ik bijna neer viel. Dus de verzorgers van mijn dochter zeiden: “Je mag nog 10 minuten met je dochter zitten, dan ga je naar boven en uitrusten.”

De volgende dag was aangebroken, alle familieleden van onze mooie meid kwamen langs om afscheid te nemen van onze mooie dochter.
Mijn vriend en ik hebben de hele dag bij onze dochter gezeten.
‘s Avonds kwam mijn zusje slapen in het Ronald mc Donald-huis. We hebben daar tot 11 uur gezeten, met z’n drieën bij Dominique, en zijn toen naar bed gegaan, De volgende ochtend werden we wakker, 2 januari 2010. Het zou een rotdag worden, vandaag zal onze dochter’s behandeling stoppen.

Wij werden wakker, hebben ons klaargemaakt en zijn naar Dominique gegaan. We hebben met haar gezeten, ze lag zo lief te slapen op onze schoot. Mijn vader zou ook bij het overlijden van Dominique zijn.
We waren met z’n vijven in het kamertje. Dominique werd bij mij in m’n armen gelegd en kreeg medicijnen in haar slangetjes. Rond 13.00 uur kreeg ze het medicijn, en werd ze van de beademing afgehaald. 13.36 uur ademde onze dochter voor het laatst; ze heeft bijna 3 kwartier zelfstandig geademend, op mama d’r schoot…
Ik kon het niet meer aan en heb Dominique aan mijn verloofde gegeven, bij haar papa, en bij haar vader klopte haar hartje voor het laatst. Ik ben toen naar beneden gegaan want het werd mij allemaal teveel. Op de gang kwam ik 2 mensen tegen die ik in het ziekenhuis heb leren kennen en waar ik mee bevriend was geraakt. Daar op de gang heb ik staan huilen in hun armen.
De vriend van ons is naar Remco gegaan en heeft even bij Remco gezeten. Ik kwam weer naar boven en toen zijn wij Dominique in orde gaan maken. We hebben haar gewassen, aangekleed en in de Maxi cosi gelegd.

Wij hebben ervoor gekozen Dominique mee naar huis te nemen. We hebben de begrafenisondernemer gebeld, en hij regelde voor ons zo’n koelplaat dat in het babybedje paste.
Onze dochter heeft tot 8 januari thuis opgebaard gelegen, en is toen begraven.
De dag na de begrafenis merkte ik echt dat ze er niet meer was, ik kon haar niet meer beet pakken als ik dit wilde.

Tot de dag van vandaag mis ik haar vreselijk erg…
Het is moeilijk om verder te gaan maar wij weten dat ons prinsesje bij de Heer in goede handen is…

Geschreven door: Daisy Holthuijsen

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Pin It Share 0 0 Flares ×

20 thoughts on “Mijn Sterretje Dominique

  1. jeetje… ik word er stil van!
    Dit bewijst maar weer dat het niet vanzelfsprekend is dat babies gezond te wereld komen.
    Dat het eerst goed lijkt te gaan en vervolgens zulk slecht nieuws te horen krijgen… ik kan me niet voorstellen hoe hard dat aan moet komen en hoe je je dan voelt zeg…. verschrikkelijk!!!

    Gecondoleerd…

  2. Heel moeilijk, ik ben de moeder van dominique, vandaag is het ook een jaar geleden dat ze begraven is, dus had even zelf de tranen in me ogen om het verhaal te lezen,
    want mijn spel foute heb mommyonline.nl voor mij verbeterd.

    dankje wel ,

    groetjes daisy Helle troste Mama van Dominique

  3. Lieve Daisy,

    Wat moedig dat je je verhaal hebt willen vertellen! Ik denk dat er veel mama’s zijn die hetzelfde hebben meegemaakt en troost vinden in jouw verhaal.

    Ik wens je heel veel geluk en sterkte toe, gecondoleerd.

  4. Wat een verhaal en erg dapper dat je jouw verhaal vertelt.
    Het verlies van een kind zul je voor altijd met je mee dragen, hopelijk leer je wel met het grote verdriet leven.

    Gecondoleerd en sterkte met alles.

  5. zo meid dit is effe slikken…
    ik kon het niet droog houden …echt sterk van je dat je dit allemaal zo kan beschrijven
    gecondeleerd en sterkt met alles

  6. Eigenlijk toch wel verschrikkelijk dat daar zo’n compleet mensen was, en dat de medische industrie maar even bepaald dat ‘t mensje niet meer te redden was.

    Wat verschrikkelijk voor je meis.

  7. Ik kwam dit stukje even tegen en zit hier met tranen in mijn ogen. Wat verschrikkelijk is dit zeg… Denk je dat het toch nog goed gaan, en dat ze er bovenop komt en dan gebeurt er iets vreselijks….
    Ondanks dat het nu 1,5 jaar terug is wil ik je alsnog veel sterkte wensen!

  8. wat vreselijk voor julie zeg! wat een nare periode moet dat geweest zijn! ik kan me niet voorstelen dat ik zonder mijn zoontje moet leven! erg knap van je dt je dit met ons deeld! en wat een mooi meisje heb je gekregen!!! ik vind het echt heel naar voor jullie!

  9. Hey liefe meiden. Ik kwam per toeval op dezen site weer. En las hier het verhaal van me kleine meisje. In de tussen tijd ben ik op 19 februarie 2012 weer mama geworden van os 2e wondedtje. We hebben het elke dag moeilijk er mee. We zijn dol gelukkig met lindsey. Maar missen ook dominique nog steeds. Ik zelf heb er meer moeite mee dan mijn vriend. Ik weet niet waar ik mijn vervolg verhaal kan doen.

    groetjes daisy. Mama van Dominique* En lindsey

  10. Allereerst van harte gefeliciteerd met de geboorte van Lindsey. Het is logisch dat jullie Dominique missen, het gemis zal er altijd zijn, je leert er alleen mee leven. Ik wil jullie het beste wensen en geniet van je kleine meid!
    Je ontvangt van mij een mailtje voor jouw vervolg verhaal.

    Liefst

  11. Gefeliciteerd met jullie dochtertje, ben wel erg benieuwd naar jouw vervolg verhaal, maar dat lezen wij denk ik binnenkort wel. Heel veel sterkte met alles.

  12. Ik liet mijn tranen ook rollen en heb vandaag vernomen dat mijn kindje ook een open buikje heeft en dat wordt verder onderzocht morgen. Dankjewel voor het delen van jullie hele mooie verhaal met jullie mooie kindje.

  13. Jeetje wat een verhaal was wel even slikken toen ik dit las.
    2011 hebben we zelf ook een kindje gekregen met een openbuik het vliesje was ook niet int
    act. Na een zh opname van ruim negen maanden en 6 buik operatie verder is het een medisch wonder dat het nu eens gezond kindje is. We hebben een aantal keren gehad dat we hem zouden gaan verliezen. Er is over het algemeen ook weinig te vinden op internet over hoe en wat je staat te verwachten.

  14. Me peetkindje met tranen in me ogen lees ik dit mis je zo erg, ben zo blij dat ik je heb mogen kennen lievers hvj xx je peettante

  15. Hoi daisy bij toeval zag ik de foto van dominique* op google en ben zo bij jouw verhaal gekomen. Wat mooi geschreven. Het geeft mij elke keer tranen. Ik heb haar nooit gekend maar vind haar een prachtmeid. Haar zusjes zullen trots op haar zijn. Xxxxsonja

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Top
0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Pin It Share 0 0 Flares ×