Je bent hier
Home > Columns > Roeien in Amersfoort

Roeien in Amersfoort

Het was heerlijk weer de afgelopen dagen. Het lijkt al wel hoogzomer. Dus besloten mijn dochter Zoë en ik , dat het tijd was om te gaan roeien. Door onze grachten in Amersfoort. We hebben een geweldige opblaasboot , want een houten roeiboot, past helaas niet in onze gemeenschappelijke bergruimte. Beter ook van niet, anders zouden we die boot namelijk steeds zelf op moeten tillen. Wat voor mijn Fibromyalgie niet bevorderlijk zou zijn. Ook voor een meisje van bijna 13 met nog niet al te grote spierballen, wordt dat minder.
Mijn dochter beweerde dat de boot lek was, en ik beweerde dat hij langzaam leeg was gelopen. Na het oppompen van de boot stond een ding, als een paal boven water. Hij was niet lek, maar hij was langzaam leeg gelopen. Jippie!! We konden gaan varen, zonder eerst de boot te hoeven plakken! Nou moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen, dat mijn dochter kapitein en stuurman tegelijk is, op ons schip. Dit geheel en al, door mijn altijd pijnlijke spieren. Maar haar hoor je niet, want mevrouw de kapitein loodst me overal doorheen, en net zo vaardig, erlangs heen. Meestal heeft ze van te voren al een route bedacht. Deze routes van haar door, of om de grachten, duren gemiddeld vijf uur! Langer wil ik onze drie honden ook echt niet alleen laten. Ze begint zo enthousiast te roeien, dat ze na 2 uur al vergeet ,dat ze helemaal zelf terug zal moeten zien te komen. Moeders doet hooguit een paar mislukte pogingen, met de peddels op het water… Soms reageert vanaf een brug iemand tegen mij, zo van “Lekker lui hé vandaag..? Ik zeg dan lachend iets terug in de trant van,:”de jeugd moet het nog leren” mijn dochter lacht dan trots, zij heeft toch maar mooi, een eigen vervoersbedrijfje.
Voorbij een tunnel wat verder op in de gracht, neemt ze haar welverdiende pauze. Ze neemt een grote slok van haar milkshake. Het is prachtig al die tuinen, aan de gracht en het vele groen, en ik begin spontaan hardop te zingen, als ik me onbespied waan.” Does he love me, I wanna Know”. De Shoop-Shoop song : Vroeger zong Good old Cher het al.
In een ruk trekt Zoë de capuchon ver over haar gezicht. Ik zie het nu ook, het schaamrood staat op mijn kaken, en ik schiet in de slappe lach. Zoë der capuchon beweegt op en neer van het lachen. Nu begint ook het volle balkon, te gieren!!!! Ik had een privé concert gegeven…Ze verbaasden zich over het meisje in de capuchon. Maar ze vonden het gelukkig heel vermakelijk, en lachten zich krom. Zoë had door de slappe lach, geen kracht meer voor de peddels, heel langzaam bliezen we de aftocht.Ik zei stoer, dat ik een ander keertje nog weer kwam zingen voor ze. Ze bleven lachen op het balkon, en wij ook, want wat maak je allemaal niet mee, tijdens een roeitocht door de grachten van Amersfoort.

6 thoughts on “Roeien in Amersfoort

  1. hoi sandra wederom een leuke column van jou. Je hebt er meestal humor in, ik hou erg van lachen.
    Ik had je columns op whoopsie.D ook gelezen, schrijf jij voor allebij?? mag dat??
    Meestal is dat lastig toch..
    Maar ik blijf je volgen, je springt er echt uit.

    greetz janice

  2. Heerlijk zo’n dagje roeien lijkt mij. Staat nog op mijn to do list. Roeien in het Amsterdamse gracht hahahah. Maar eerst maar beginnen met een rondvaart tocht met de kids..

    Leuk geschreven, jullie vormen een goede team

  3. Hallo sandra,
    Wat leuk zo roeien met je dochter, en samen de slappe lach hebben.
    Ik heb een zoon van 14 en hij schaamt zich kapot voor me,
    ja pubertijd he.
    Jammer dat ik dat niet met hem kan doen!!

    groetjes Marieke

  4. Hallo Janice, leuk dat je mijn columns leest.
    Ja ik schrijf af en toe een gastcolumn voor Whoopsiedaisy.
    Leuk dat je de humor van mijn columns inziet, zo is het wel bedoeld een beetje luchtig af en toe ertussen. groetjes

    Nicky, in Amsterdam roeien lijkt me nog meer kicken als hier.. Geweldig, moet je zeker een x doen.

    Marieke, tja ik heb alleen een dochter, en idd kan ik me wel een beetje voorstellen dat een zoon van 14 niet met zijn moeder gaat roeien. Ik heb zelf een neef van bijna 20
    Maar ook bij jongens zit daar verschil in, de jongens van mijn MO doen alles met haar, leuk is dat! Zoveel verschil per kind. Jongens of meisjes. Hopelijk voor jou doet hij wel andere leuke dingen met je. groetjes

  5. Wat heerlijk, zo’n tochtje!

    Ik heb zelf ook reuma, en het lijkt me erg prettig zo door je dochter rondgeroeid te worden. Helaas zijn mijn kinderen 0, 2 en 3, dus voorlopig ben ik zelf de pineut…

  6. Hi Karien, ja dat gaat nog ff duren, ik kon toen ook niet vermoeden dat ik rondgeroeid werd door mijn nu wel, grote meid. Met het vele optillen en de zware boodschappen, is het soms erg zwaar. Dan heb jij nog 3 van die kleine schatjes, poeh gaat dat allemaal wel??
    Groetjes sandra

Geef een antwoord

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Top