Je bent hier
Home > Columns > Groter

Groter

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Pin It Share 0 0 Flares ×

thomasDe deur staat op een kiertje en ik loop voorzichtig naar binnen. Je ligt uitgespreid op je bed, in volle lengte en ineens verbaas ik me erover hoe groot je bent geworden. Mijn gedachten dwalen af naar vroeger en je ledikantje. Je lag er zo lekker geborgen in, omringd door spijlen en ingepakt in een dichtgeritst slaapzakje die ook nog eens ingestopt zat aan je voeteneinde. Het voelde veilig, zo dicht bij papa en mama en nog te klein om de boze buitenwereld een blik waardig te gunnen. Verdriet bestond niet, tenminste niet van het soort dat je hart raakt. Huilen deed je als je honger had, of dorst of als je je zomaar even alleen voelde. Piekeren was niet nodig en je hoofdje maakte zich nog nergens druk over. De tijd is verstreken en veel te snel werd je veel te wijs en te groot.

Dit grote bed waarin je nu nog zoveel ruimte over houdt, is vergelijkbaar met de wereld waarin je nu leeft. Hij is te groot voor jou. Je bent nog steeds klein, bijna 9, maar de kinderlijke onschuld begint er al af te gaan. Je veiligheid moet je nu uit mij óf papa halen, we zijn er nooit meer tegelijkertijd. Je bent nog aan het bijkomen van die enorme schok en het feit dat jij nu “de man in huis” bent. De school is geen plek meer voor alleen plezier, er moet geleerd worden en je werkt er keihard voor. Tegelijkertijd leg je je hiermee een druk op je smalle schoudertjes, je wilt het te graag allemaal goed doen. Ik heb je al zo vaak proberen te leren dat hard werken nog lang genoeg kan, maar je wilt het niet anders dan zo. Dat je er soms van wakker ligt, baart me wel zorgen.
Je bent op zoek gegaan naar je eigen identiteit en dat is niet altijd even makkelijk. Toch juich ik van harte toe dat dit gebeurt, want je bent lange tijd een meeloper geweest. Je vormde jezelf naar de mensen om je heen, wilde iedereen plezieren en kwam veel te weinig voor jezelf op. Nu je zelf ook in de gaten hebt dat dat niet is wat je wilt, sla je een beetje door. Een soms brutaal, tegendraads en onrustig jongetje is het gevolg. Het komt wel goed uiteindelijk, daar heb ik alle vertrouwen in, je hebt deze zoektocht nodig.
Het voelt raar voor me, lange tijd was ik je wereld samen met je vader en bepaalden wij hoe je dagen eruit zagen, sinds kort bepaal je steeds meer zelf. Het is een natuurlijk proces, maar voor ons allebei zo ontzettend nieuw.

Ik sta een tijdje naar je te kijken en kniel dan naast je neer. Een kus op je warme voorhoofd, je lippen trillen even. Te groot voor je ledikantje, te klein voor je grote bed. Er komt een moment dat het bed je past, op dat moment past de wereld om je heen je ook weer wat beter. Het is lastig deze “wal en het schip” fase. Ook voor je moeder…

Ik ben Marga, de trotse mama van Thomas van 8 jaar en stiefmoeder van twee meiden van 14 en 18 jaar. Lees mee in mijn leven als mama en vrouw. Ik gun je een kijkje door het sleutelgat van een alleenstaand moeder, nieuwe vriendin en moeder van een gezin van vijf.

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Pin It Share 0 0 Flares ×
Mommy Online
Mommyonline.nl is een online platform dat in 2009 is opgezet dóór en vóór (aanstaande) mama’s met kinderen van alle leeftijden. Een interactieve, complete en hippe mamablog over echte vrouwen en hun verhalen met betrekking tot het opvoeden van hun kinderen. Anno nu is Mommyonline.nl een mama-lifestyle blog met artikelen over de meest uiteenlopende onderwerpen.
https://www.mommyonline.nl

2 thoughts on “Groter

  1. Kleine kinderen worden groot, soms moeilijk te bevatten dat ze ooit zo klein waren. Heb ik ook met mijn toen 1kilo mannetje. Mooi geschreven.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Top
0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Pin It Share 0 0 Flares ×