Het begin: Van droom naar winkel Columns Headlines Persoonlijk by Nicky A. - VoorwoordVoordat ‘Brieven uit de speelgoedwinkel’ ontstond, schreef ik af en toe al over mijn avontuur als startende ondernemer. Deze eerste verhalen nemen je mee naar het begin: de zoektocht naar een winkelpand, de opening van HerSpeel & Groei en de eerste lessen die ik als winkelier leerde. Ze vormen de eerste hoofdstukken van een verhaal dat ik nog iedere week verder schrijf. Over een droom die eindelijk werkelijkheid werd. Blij en opgelucht ging ik het nieuwe jaar in. Eindelijk had ik voor mezelf duidelijkheid. Na maanden van twijfelen nam ik een besluit. Een beslissing waar ik enorm naar uitkeek en die me direct nieuwe energie gaf. Ik besloot om, naast mijn webshop, een fysieke winkel te openen. Alleen al die gedachte toverde telkens weer een glimlach op mijn gezicht. Tegelijkertijd vond ik het ontzettend spannend. Want dromen zijn prachtig. Maar ze werkelijkheid laten worden… dat is een ander verhaal. Wekenlang zocht ik naar een geschikt winkelpand. Ik bezichtigde er drie. Het eerste pand was op de Rombout Hogerbeetsstraat 136-H. Deze winkelpand voelde meteen niet goed. Het was te klein en had een onhandige opslagruimte met een steile trap naar beneden. Haar ligging (locatie) was wel ideaal. Ik bleef in die omgeving zoeken. Na een tijdje vond ik er eentje op de Fannius Scholtenstraat. Deze tweede winkelpand voelde heel anders. Alsof het op me lag te wachten. Het had alles wat ik belangrijk vond: een ruime winkel, een praktische opslagruimte en een fijne buurt. De pand bevond zich weliswaar niet op een drukke straat maar het voelde goed aan. Ik had nog een laatste bezichtiging op de agenda staan. Deze derde pand is in de buurt van Admiralengracht. Het derde pand bevestigde eigenlijk alleen maar mijn gevoel. Het was niet te vergelijken met pand nummer 2. Deze locatie paste niet bij mijn visie en opnieuw waren daar die steile trappen. Mijn keuze was gemaakt. Midden februari tekende ik de huurovereenkomst van het tweede pand op de Fannius Scholtenstraat. Een winkelpand in Westerpark, een buurt die voor mij niet onbekend is. Een paar dagen later kreeg ik de sleutels in handen. Dat moment maakte alles ineens echt. De blijdschap. De spanning. En de zin om aan mijn toekomstige winkel te bouwen. Allerlei gedachten schoten door mijn hoofd. “Ik kan nu echt niet meer terug.” Maar ook: “Ik kan niet wachten om straks de deuren van mijn eigen winkel te openen”. Ja, het was een schommeling van emoties. Gelukkig hoefde er niet veel aan het pand te gebeuren. Er moest een vloer worden gelegd, de kasten moesten worden geplaatst en daarna kon het echte werk beginnen. Met duurzaamheid als belangrijk uitgangspunt koos ik ervoor om bijna alle winkelkasten tweedehands aan te schaffen. Ook mijn toonbank kreeg een tweede leven. Daarvoor reden we zelfs helemaal naar Rotterdam. En eerlijk? Ik ben er nog iedere dag blij mee. De weken daarna stonden volledig in het teken van opbouwen. Naast de drie dagen dat ik op de kinderopvang werkte was ik dagelijks wel in het pand te vinden. Schoonmaken. Uitpakken. Inrichten. Schuiven. Twijfelen. Weer opnieuw beginnen. Langzaam kreeg alles een eigen plek. En voelde de winkel steeds meer als mijn winkel. Toch bracht de voorbereiding ook de nodige stress met zich mee. Vooral het kassasysteem. Iets wat voor veel ondernemers misschien heel vanzelfsprekend is, was voor mij compleet nieuw. Wat heb ik eigenlijk nodig? Hoe werkt zo’n systeem? En waar moet ik allemaal op letten? Gelukkig kon ik rekenen op de hulp van een paar lieve vrouwen die zelf ook een winkel hebben. Hun advies gaf me rust. En vooral het vertrouwen dat ik er wel uit zou komen. De opening stond gepland op 1 april (geen grap!). Maar ondanks al het harde werken haalden we die datum niet. Dat was even slikken. Toch besloot ik mezelf de tijd te gunnen die nodig was. Liever iets later open…… dan gehaast. Uiteindelijk openden we op 11 april de deuren van HerSpeel & Groei aan de Fannius Scholtenstraat 56. Die ochtend voelde onwerkelijk. Een mix van spanning. Trots. En een klein beetje ongeloof. Hier had ik maanden naartoe geleefd. Toen de eerste bezoekers binnenstapten, maakte de spanning langzaam plaats voor iets anders. Blijdschap. Echte blijdschap. Op dat moment vielen alle puzzelstukjes op hun plek. De keuzes. De twijfels. De lange dagen. Het harde werken. En ik wist: Dit is waarom ik het doe. Laat de toekomst maar komen! Volg mijn reis en ontdek hoe ik van dromen realiteit maak. Liefs,Nicky Volg jij mij al op Instagram?