“Verhalen uit het hart van HerSpeel & Groei”
“Over een e-mail zonder antwoord en een interview dat ik niet zag aankomen.”

Als je mijn vorige brief hebt gelezen, weet je dat ondernemen niet altijd gemakkelijk is.
Er zijn dagen waarop de winkel stil is. Dagen waarop er niemand binnenloopt. Of dagen waarop de kassa aan het einde van de middag precies hetzelfde bedrag laat zien als toen ik ’s ochtends de deur opende. Dat zijn de momenten waarop je jezelf eraan moet herinneren waarom je ooit bent begonnen.

Maar weet je? Juist op die dagen besef ik ook hoe dankbaar ik ben. Dankbaar dat ik elke ochtend de sleutel van míjn winkel mag omdraaien. Dat ik bezig mag zijn met iets waar ik zo ontzettend veel passie voor heb. Dat ik mag bouwen aan een plek waar kinderen kunnen spelen, ontdekken en groeien. En misschien nog wel het meest dankbaar ben ik voor de mensen die inmiddels mijn winkel weten te vinden.

Niet alleen omdat ze iets kopen. Maar omdat ze meedenken. Ze vertellen over hun favoriete speelgoed van vroeger, geven tips over evenementen in de buurt en denken mee over manieren waarop meer mensen HerSpeel & Groei kunnen ontdekken. Zo kreeg ik van verschillende klanten dezelfde tip: “Heb je de Staatskrant al eens benaderd?”
Dat had ik nog niet gedaan. Dus op 3 juni stuurde ik een e-mail met een simpele vraag naar de advertentietarieven. Geen reactie. Een paar dagen gingen voorbij. Nog een paar. En eerlijk gezegd dacht ik dat mijn mail waarschijnlijk ergens onderaan een stapel terecht was gekomen.

Tot er, ruim twee weken later, ineens iemand de winkel binnenstapte. Niet om speelgoed te kopen. Maar om kennis te maken. De Staatskrant bleek helemaal niet geïnteresseerd in een advertentie. Ze waren geïnteresseerd in HerSpeel & Groei. Of ik tijd had voor een praatje.
Gelukkig wel. Er waren op dat moment geen klanten in de winkel. En zo ontstond, tussen de speelgoedplanken, een spontaan gesprek over mijn droom, mijn winkel en waarom ik geloof dat spelen zoveel meer is dan alleen speelgoed.

Bijna twee weken later viel de nieuwe editie van de krant op de deurmat. Nieuwsgierig en hoopvol sloeg ik de krant open. En daar stond ik. Op pagina twee. Niet omdat ik erom had gevraagd. Maar omdat iemand mijn verhaal de moeite waard vond om te vertellen. Op zulke momenten besef ik weer dat ondernemen soms een kwestie is van geduld hebben. Je weet nooit wie jouw verhaal leest. Je weet nooit wie over jou vertelt. En je weet nooit welke deur opengaat nadat een andere gesloten bleef.

Dus ja… Er zijn nog steeds rustige dagen. Nog steeds momenten waarop ik hoop dat er nét iets vaker iemand binnenloopt. Maar tussen al die stille dagen door gebeuren ook dingen die ik nooit had durven bedenken. En precies die momenten geven me het vertrouwen om morgen de sleutel weer om te draaien. Want misschien staat er achter de volgende deur wel opnieuw iets moois te wachten.

Noot uit de winkel
Deze week verscheen HerSpeel & Groei op pagina 2 van de “Staatskrant”. Een bijzonder moment dat begon met één simpel mailtje.

Wat deze week bleef hangen
” Soms begint iets moois met een e-mail waarop nooit antwoord kwam.”

Morgen draai ik de sleutel weer om.

Liefs,
Nicky 
HerSpeel & Groei 💛
Fannius Scholtenstraat 56-H
1051 GA Amsterdam

Volg jij mij al op Instagram?